PROBLEM NADPOTLIWOŚCI

Zdarza Ci się odczuwać dyskomfort w trakcie biznesowego spotkania, rutynowych czynności czy wyczekanej randki? Znasz to krępujące uczucie, gdy podajesz mokrą dłoń nowemu pracodawcy?

Nie jesteś sam! Problem nadpotliwości dotyka 3% populacji.

Będziesz mógł pozbyć się problemu na długi czas i wspólnie z lekarzem, kosmetologiem dobrać odpowiednią metodę leczenia.

  • Co to jest nadpotliwość?

Pocimy się podczas wzmożonej aktywności fizycznej, choroby wirusowej czy bakteryjnej, wysokiej temperatury otoczenia i jest to zupełnie normalne. Z kolei hiperhydroza (nadpotliwość) jest to ilościowe i chroniczne  zaburzenie wydzielania potu, występujące głównie po okresie dojrzewania. Wiąże się z nadmiernym wydzielaniem potu pod pachami, na skórze twarzy, owłosionej głowy, skórze stóp i dłoni.

  • Jakie są rodzaje nadpotliwości?

Nadmierną potliwość możemy podzielić na pierwotną oraz wtórną. Nadpotliwość pierwotna, która dotyczy głównie pach, dłoni oraz stóp rozpoczyna się w okresie dojrzewania, bywa nawet, że w dzieciństwie. Spotykana u krewnych, np. rodziców czy dziadków. Podłożem jest nadmierna stymulacja gruczołów potowych przez zakończenia nerwowe części współczulnej układu nerwowego.

Diagnozę ustalamy wg kryteriów zaproponowanych przez Canadian Hyperhidrosis Advisory Committee. Pierwotną nadpotliwość rozpoznajemy u osoby, która z problemem boryka się ponad 6 miesięcy i spełnia minimum 4 kryteria z poniżej wymieniowych:

  1. Nadpotliwość występuje w  miejscu koncentracji  gruczołów potowych tzn. dłonie, stopy, pachy, twarz.
  2. Nadpotliwość występuje obustronnie i symetrycznie.
  3. Problem nie występuje w czasie snu.
  4. Epizody nadmiernego pocenia pojawiają się przynajmniej raz w tygodniu.
  5. Początek objawów datujemy na 25 rok życia lub wcześniej.
  6. Osoby z nadmierną potliwością mają krewnych z tym samym problemem, jest dodatni wywiad rodzinny.
  7. Problem nadpotliwości zaburza codzienną aktywność.

Wtórna nadpotliwość (częściej uogólniona) jak sama nazwa wskazuje, jest wtórna do innych stanów, np.:

- ostrych infekcji (bakteryjnych, grzybiczych lub wirusowych);
- zaburzeń endokrynologicznych (cukrzycy, nadczynności tarczycy, nadczynności przysadki, akromegalii, guza chromochłonnego);
- stanów fizjologicznych (ciąża, menopauza);
- zaburzeń neurologicznych (udar mózgu niedokrwienny, krwawienie podpajęczynówkowe, choroba Parkinsona);
- chorób nowotworowych, min. chłoniaków;
- chorób psychiatrycznych, np. ostrych stanów lękowych;
- otyłości;
- zespołów odstawiennych (poalkoholowych, po zażyciu substancji psychoaktywnych);
- po zażyciu leków z grupy antybiotyków przeciwbakteryjnych np. ciprofloksacyny lub przeciwwirusowych np. acyklowiru.

  • Czy możemy sami zdiagnozować i wyleczyć u siebie nadpotliwość?

Nie do końca. W pierwszej kolejności musimy wykluczyć przyczynę nadpotliwości wtórnej, zrobić panel podstawowych badań laboratoryjnych; morfologię, OB, CRP, TSH, parametry wątrobowe i nerkowe oraz skonsultować się ze swoim lekarzem celem ewentualnego pogłębienia diagnostyki.

Każdy z nas może natomiast wykonać subiektywną oceną stopnia nadpotliwości za pomocą tzw. skali HDSS, w której liczby 1 i 2 oznaczają nadpotliwość łagodna lub średnią, a 3 i 4 ciężką.

Jak oceniasz u siebie dotkliwość objawów nadpotliwości?

  1. Pocenie nigdy nie jest widoczne, nigdy nie wpływa na codzienną aktywność.
  2. Pocenie w zakresie tolerancji, czasami zakłóca codzienną aktywność.
  3. Pocenie na granicy tolerancji, często zakłóca codzienną aktywność.
  4. Pocenie nietolerowane, zawsze zakłóca codzienną aktywność.

Celem oceny powierzchni nadmiernego wydzielania potu, często również przed zabiegiem, stosujemy tzw. Próbę Minora. Próba ta, polega na posmarowaniu skóry wybranej partii ciała jodyną, a następnie po wyschnięciu, posypaniu skrobią. Obszar nadmiernej potliwości zabarwia się na brunatnofioletowo.

Bardzo rzadko do oceny nadpotliwości stosowana jest próba grawimetryczna. Odpowiednio wcześniej przygotowana bibułka jest ważona  przed i po 10-minutowym kontakcie z badaną okolicą. Oczywiście pomiar odbywa się o określonej porze dnia, przy wcześniej ustalonej wilgotności i temperaturze otoczenia. Jeśli produkcja potu danej okolicy wyniesie  100mg/5min. lub więcej mówimy wówczas o nadpotliwości.

  • Leczenie czy redukcja nadmiernego wydzielania potu?

Mamy szeroki wachlarz możliwości leczenia i niwelowania objawów nadpotliwości.

  1. Leczenie miejscowe, np. antyperspiranty, które są ogólnodostępne w drogeriach kosmetycznych. Według producentów, działają nawet do 72h. Niestety - często również zawierają sole glinu, które mają działanie rakotwórcze oraz sprzyjają rozwojowi choroby Alzheimera.
  2. Preparaty z glikopirolanem dostępne w aptekach – glikopirolan to substancja stosowana w miejscowej redukcji nadmiernej potliwości pach, twarzy, stóp i dłoni.
  3. Zabiegi jonoforezy - zabiegi z wykorzystaniem galwanicznego prądu stałego. Powtarzany, daje efekt hiperkeratozy na obszarze ujść gruczołów potowych. Wtórnie zabieg  hamuje wydzielanie potu.
  4. Zabiegi z użyciem toksyny botulinowej typu A. W wyniku działania toksyny dochodzi do czasowego zaprzestania pracy gruczołu potowego. Efekt utrzymuje się do około 6-8miesięcy.
  5. Zabieg radiofrekwencji  (rf) mikroigłowej. Zabieg polega na wprowadzeniu w leczony obszar złotych igieł i następnie podgrzaniu go do temperatury około 40st C. Już po pierwszym zabiegu dochodzi do zniszczenia części gruczołów potowych. Dla pełnego efektu często powtarza się zabieg  w ostępach 4-6tygodni.
  6. Do dyspozycji mamy ponadto leki doustne z grupy leków  antycholinergicznych. Tu, stosowanie jest często ograniczone z uwagi na efekty uboczne np. zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, zaburzenia w oddawaniu moczu czy zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

 

1. Jakub Sazanów-Lubelski1, Beata Sylwia Bergler-Czop2, Paulina Barasińska1, Natalia Noga1 Praca poglądowa, Dermatol Rev/Przegl Dermatol 2018, 105, 523–53. (Zapożyczono zdjęcie).
2. Nowell Solish, Vince Bertuci, H. Chih-Ho Hong ,   Comprehensive Approach to the Recognition, Diagnosis, and Severity-Based Treatment of Focal Hyperhidrosis: Recommendations of the Canadian Hyperhidrosis Advisory Committee, Dermatologic Surgery 33(8):908 - 923 · August 2007A
3. BAHMER, FRIEDRICH A. MD; SACHSE, MICHAEL M. MD, Dermatologic Surgery: December 2008 - Volume 34 - Issue 12 - p 1744–1745
4. Renata Piotrkowska1, Piotr Jarzynkowski1, Janina Książek1, Tomasz Stefaniak2, Magdalena Leyk2, Borgis - Medycyna Rodzinna 3/2016, s. 122-126; Surgical treatment of hyperhidrosis of the upper limbs – implications for nursing
5. Ofir Artzi1, Christophoros Loizides1, Eyal Zur2 and Eli Sprecher1,3 , Topical Oxybutynin 10% Gel for the Treatment of Primary Focal Hyperhidrosis: A Randomized Double-blind Placebo-controlled Split Area Study
6. https://synergiczni.pl/hiperhydroza

Zapisz się do newslettera

i odbierz 10% zniżki na wybrany zabieg oraz bezpłatną konsultację! Po potwierdzeniu subskrypcji będziesz na bieżąco:
- z ofertami specjalnymi
- aktualnymi rabatami
- nowymi ofertami
- poradami ekspertów

Zamów